STECR en duurzame inzetbaarheid
Gisteren kwam de commissie Bakker met haar advies over arbeidsparticipatie in ons land. In de komende jaren matcht het aantal beschikbare mensen niet langer met het werk dat gedaan moet worden. Ook stelt het werk andere eisen, waardoor de opleiding van werkenden niet aansluit bij de vaardigheden vereist voor de beschikbare vacatures. Er moeten dus veel meer mensen aan de slag, er is meer aandacht nodig voor opleiding en vaardigheden passend bij de vacatures en ook is het van groot belang te investeren in duurzame inzetbaarheid. Volgens mij ligt hier een belangrijke uitdaging voor alle stake-holders werkzaam op het terrein van Arbeid en Gezondheid: werkgevers, werknemers, arboprofessionals, en verzekeraars.
Vorige week zat ik aan tafel met Richard Weurding, algemeen directeur van het Verbond van Verzekeraars en twee van zijn medewerkers, werkzaam op het terrein van sociale zekerheid. Al snel kwam ons gesprek op inzetbaarheid in de verzekeringsbranche. Er zijn op dit moment 3.500 vacatures nog onvervuld in de verzekeringsbranche. Reden om stevig campagne te voeren. Er komen workshops en thema- en intervisiebijeenkomsten. Ik vind het bijzonder dat in een branche waarin schadelastbeperking nou eenmaal voorop staat, ook aandacht komt voor het inzetbaarheidsthema. Feitelijk is de verzekeringsbranche daarmee een afspiegeling van wat er zich ook elders op de arbeidsmarkt voltrekt: een tekort aan personeel en daarmee de noodzaak om alles op alles te zetten om het zittende personeel optimaal te benutten en zo aantrekkelijk mogelijk te zijn voor nieuw personeel. Ook als STECR willen we graag ons steentje bijdragen aan de inzetbaarheid van mensen door het maken van concrete werkwijzers. Onze werkwijzer levensfase bewust personeelsbeleid is hiervan een mooi voorbeeld en hopelijk gaat de werkwijzer goed werknemerschap die nu in de maak is ook een belangrijke bijdrage leveren aan het inzetbaarheidsthema.
Dr. Harriet Vinke